Taksi bizi Patong' taki otelimizden aldı. Adaya geçeceğimiz limana doğru yol almaya başladık. Yaklaşık 45 dakikalık bir yoldan sonra bir iskeleye geldik. Sahilde tum kayıklar karaya oturmuş.. sanırım deniz çekilmis...zaten bundan dolayı iskeleyi de çok uzun yapmışlar, yoksa motorlar yanaşamaz karaya oturur.
Soförümüz iskelede durdu, biz çantaları aldık ama soföre "gel, gel .. gitme bizımle gel " diye işaret ettim..iyi yapmışım.. bu iskele değilmiş.. soför gitseydi bir daha taksi falan bulamazdık.. bizim soför sakin sakin etrafa bakınıyor.. motor bizi saat 11:00 de alacaktı.. tam 5 dakikamız var.. soföre biraz çabuk, 5 dakikamız var diyorum ama o çoookk sakinnn..
Biraz daha yol gidince bizim limanı buluyoruz. Burası bir yat limanı.. İskelede bir motor görüyoruz.. bizim adanın adı yazıyor.. sofor soruyor.. evet doğru yerdeyiz.. adımızı listeden kontrol edip bizi motora bındırıyor. Soför bizi motor iskeleden ayrılana kadar bekliyor, bakıyor.. ayrılırken O na el sallıyoruz ;))
Bu bir sürat motoru.. içinde sadece biz varız.. motor çalıstıktan sonra bize hemen birer buz gibi su veriyor, arkadan kokuyla ıslatılmış bembeyaz küçük havlularla ellerimizi siliyoruz.. Motor köpüklerini arkada bırakarak uçmaya başlıyor.. haydaaa.. nasıl şaşkınız ve mutluyuz.. iyi şeyler olacak galiba ;))
Motor 5 dakika sonra karşıdakı adanın iskelesıne yanaşıyor. Bizi iskelede 2 görevli bayan karşılıyor. Ses tonları çok yumuşak, yüzleri gülüyor.. hoşgeldiniz diyorlar.. Motordan çantalarımızı birileri alıp küçük arabaya yerleştiriyor bız ıkı bayanla ılerlıyoruz.. Efendım bundan sonra bız sızınle ılgılenecegız. Benım adım......., arkadasımın adı.....Odanıza yerlesene kadar sıze eslık edecegız. Haydaaaa.... Hemen resepsıyona gıdıp anahtarları almayacak mıyız? hep oyle olur!,,,
Bızım cantalardan ayrı bır arabaya bındırıyorlar.. bız ayrı bır kucuk arabaya bınıyoruz.. bızım arabayı kızlardan biri kullanıyor, hem kullanıyor hem adayı anlatıyor.. biraz ilerledikten sonra duruyoruz. Bir ritüel var.. tokmakla kocaman bir çana vuruyoruz..
Bu bizim adaya gelişimizi duyuruyor ;)) 2 kez vurulacak.. bundan sonra bileklerimize kendi hazırladıkları çiçek demetleri takıyorlar.. çiçek kokulu bir içecek ikram ediyorlar.. Şaşkınız...
Tekrar arabaya biniyoruz..
Yol boyunca giderken tesisi tanıtmaya devam ediyor.. burası havuz, burası deniz, burası SPA, burası lokantalar.. iki lokantası var biri Thai biri Grill..
İlerliyoruz.. Bisiklete binmeyi sever misiniz ? diyor.. Eveeeetttt... iyi o zaman villanızın önünde size ait 2 bisiklet var!!!!.. haaa... burası otel değil di degil mi.. bir tatil köyü.... villa demesi normal..
Birazdan 42 numaralı bir kapıda duruyor. Evlerin etrafı uzun duvarlarla örülü, bu yüzden içleri görünmüyor, sadece giriş kapılarını görüyoruz ve kapı önündeki 2 bisikleti..
İçeri girmeden anlatmaya devam ediyor. Bu bisikletler sizin, istediğiniz zaman kullanabilirsiniz.. Bir bisiklet parkur haritası yapmışlar, parkurları anlatıyorlar.. Ayrıca villanızın kapısında bir iple çekilen zil var ( bizim şu büyükbaş hayvanların boynuna bağlanan çanlardan ).
Kapının girişinde bir oyuntuda yuvarlak bir taş duruyor. Üzerinde iki göz resmi var.. Bu taşın gözleri açık resimlisi duruyorsa müsaitiz temizlik yapın..demek.. eğer arka taraftaki gözleri kapalı kısmı çevirip koyarsanız, uyuyoruz, müsait değiliz demektir.. kimse sizi rahatsız etmez..
Şu anda taş "uyuyoruz" diyor :))
Haydaaa... bu zil, bu taş... gönlümüzü fethetti şimdiden.. daha kapıyı açmadık.. Kapıda bir tahta parcası var onu takınca kapı kapanıyor, köy evlerindeki gibi..
Kapımızı açıyor. Girişte hemen bizi kumlu bir alan karşılıyor.. Koca bir bahce.. icinde bir ev, bir havuz, havuzun önünde bir geniş sedirli oturma alanı, bir şadırvan stili dinlence alanı, bir güneşlenme alanı var ;))
Önü tamamen ağaçlık bir alan ve ilerde ufukta deniz görünüyor.. O anda gördüklerimden şaşkınım.. bu nedir böyle ? her şey doğal taştan, tahtadan..her yer naturel.. egzotik..
Ev ve tüm etraftaki her şey açık sarı bir taş ve sarı boyalı.. Odanın kapısını açıyor içeri giriyoruz.. Ortada koca bir yatak, tepesinde bir cibinlik, pencere önünde yer seviyesinde bir çalısma masası, buzdolabı, çay- kahve alet edavatları.. iyiiii çoookk güzel..
Odanın kocaman camından dışarısı görünüyor.. havuz ve yeşillikler..
Odanın tanıtımını yapıyor.. tek tek ne kadar çekmece varsa açıp içini anlatıyor.. bir çekmecede bir kesede dama taşları var. "Dışarda oturma alanındaki sehpanın üzeri dama tahtasıdır, orada oynayabilirsiniz" diyor ;)) odadaki müzik sistemini anlatıyor.. Unicef için bağışını anlatıyor. Bunların hepsini sakin sakin yapıyor, hiç acele bir konuşma ve hareket yok..
Odada işimiz bitince bir kapıyı açıyor.. aaaa dahası da var diyorum.. evin arkasına dolanıyoruz.. bu alan açık bir alan, ortada bir bahçe var, içinde bir ağaç..
Mükemmel bir plan.. öylece şaşkınlıkla bu kocaman eve bakınıyorum. Daha once böyle bir yerde hiç konaklamadım.. Sonra tekrar odaya giriyoruz. Görevli kızların sakın sakin her seyi gösterip anlattıkları bu rituel sona ermek üzere.. odada anahtarlar ve diğer işlemler tamamlanıyor, sorunuz var mı? hayıırrr... dönüş uçağımızın saatini soruyorlar. Buna göre sizin için bir dönüş planı yapacağız diyorlar ;)) İki ellerini birleştirip bizi selamlıyorlar, teşekkür ediyoruz.. neredeyse yarım saattir bizimleler..
Yıllardır bir çok yerde tatil yaptım.. ama bu karşılama ve yerleştirmenin tatil planının bu kadar özel olanını hiç yaşamadım.. Dönüş planımızı bile onlar yapacaklar, pes yani..
Bir çok mekan gördüm, değişik yerlerde kaldım, müstakil bir evde yaşadım ama böylesine müstakil bir ev ve plan görmedim.. Müstakil kelimesini yerleşimde daha çok apartman olmayan anlamında kullanırız.. tek başına demektir.. bahçe içinde olmayı hatırlatır.. ancak müstakil ne demek burada anladım..
Naka Island küçük bir ada. Bizim otel adanın küçük bir parçasında. Bize verdikleri haritalarda adada bir okul ve bir plaj daha görünüyor.. adanın arka tarafı ise tamamen ağaçlık, kıyısı yok.. motorla gidilebilir..
Sahilde iki tane birbirine akan havuz var. İcinden ağaçlar çıkmıs, tüm güneşlenme sezlongları havuzun içinde.. havuzun içi taş kaplı.. burada seramik falan göremiyorsunuz.. o zaman insan farkları çok iyi hissediyor..
Upuzun incecik kumdan bir kumsalı var. Güneşlenme sezlongları, semsiyeler dizili ama fazla değil.. Çünkü bu tesiste 62 ev var. Onların da bir kısmı dolu değil.. Benim tahminim adada 30 aile ya var ya yok.. bir de çalışanlar..
Her yer sakin, hiç bir yerden çıt çıkmıyor.. sadece dalga ve kuş sesleri var.. Söylemeyi unuttum.. dolaba bir de plaj çantası koymuşlar, onu kullanacakmışız ;)) kocaman.. baktım büyük, herhelde havluları götüreceğiz dedim.. sahile inince sezlongların üzerin rulo yapılıp dizilmis havluları gördüm ;))
Öyle havlu kartı ver ... havluyu al, akşam geri getir falan yok.. Biz oturmadan hemen bir genç görevli yanımızda bitiyor, havluyu bizim için sezlonga seriyor..
Biraz sonra koca bir şişe soğuk su ve iki bardak geliyor.. Aaaaa diyoruz bu nasıl şey böyle.. herkes etrafınızda hizmet ediyor.. Sahilde kanolar, yelken, paletler, gözlükler var, alabiliyorsunuz.. bir tahta kalın ipli salıncak, bir hamak...
Sahilin hemen arkasında iki lokanta.. mesafe çok yakın.. Sahilde güneşlenirken kalkıp yemek yemeğe gitmek ne zor gelir.. git duş al, giyin, yürü, yürü, yürü,, kuyruklara gir, dolan dolan...
Burada bunlar yok.. sahilde otururken kalkmak istemezseniz menü size geliyor, siparişiniz sahile hazırlanıyor. Hemen uzun bir sehpa geliyor.. üzerinde yiyorsunuz ;)) ne rahat anlatamam.. bunlar ne küçük detaylar ama hepsini özlemişiz, hiç bunu yaşamamışız..
Öğleden sonra evimizin havuzundayız.. güneş batmak üzere.. kapının ipi çekiliyor, zil çalıyor.. kapının dışındakı taşın gözleri açık ;))
Oda görevlisi kadın geliyor, içeri house- keeping diye seslenerek giriyor.. Allah allah diyorum oda temiz, daha bugün geldik, niye geldi acaba? öylece güneşlenirken dışardan merakla bakıyoruz..
Önce yatağın bembeyaz cibinliklerini tek tek indiriyor, yatağın kenarına bez terliklerimizi bir havlu üzerine yerleştiriyor. Yorganın her iki kenarını kıvırıp üzerine yeşil yapraktan elde yapılmış birer çiçek bırakıyor..
Soğutulmuş su şişelerini baş uçlarına yerleştiriyor.. Gece lambalarını yakıyor.. Katlamalı perdeleri tek tek indiriyor. Arkaya dolaşan koridordaki sarı taşlar üzerine mumlar yakıyor.. bir pencerenin önündeki tütsüyü tutuşturuyor, etrafa kokular saçılıyor.. bahçenin gece lambalarını yakıyor..
Veeeeee... küçük bir kavanoz kurabiye bırakıyor... ;)))
Bu resim karşısında gerçekten şaşkınız.. yok artık modundayız.. hemen bir kahve yapıp kurabiyelerimizle bir günbatımı keyfi yapıyoruz..
İlk günden vurulmus vaziyetteyiz.. büyülenmişiz sanki..
Hamit çok doğru bir tesbit yapıyor.. "insan diyor elini nereye koyacağını şaşırıyor.. şuraya mı koysam buraya mı koysam... güzelliğin sonu yok, insanoğlu da bir o kadar doyumsuz."..
Gerçekten öyle.. nereye otursam diye düşündüğü bir an :))
Akşam gayet sakin.. iki lokantanın birinde yerel Thai yemekleri, diğerinde ızgara balık ve et.. Bunlar açık havada, kapalı klimalı alanlarda değil. Çatıları çalıdan ahşaptan... ve tepede dönen serinletici vantilatörler..
Daha kapıda karşılanıp masanıza kadar eşlik ediliyor. Karşılama yine Thai selamı iki el birleşik, kafa hafif öne eğiliyor... yumuşak ve kelime sonlarını uzatarak hoşgeldiniiiz selamlamaları.. Masalar çok zevkli hazırlanmış. Garson genç hemen gelip kumaş peçeteleri açıp kucağımıza seriyor. Hemen buzz gibi su geliyor ve yumuşak seramik fincanlara doluyor..
Sipariş vermek kolay değil,, çünkü menü bize tamamen yabancı.. iyice incelemek gerekiyor.. bu yüzden ben sahildeyken menülerin hepsini istedim.. güneşlenirken hepsini inceledim.. ;)) hazırız yani..
Sadece yemek seçmek yetmiyor, sosları da seçmek lazım.. Et ya da balığın yanına ne koyulacak onu da seçmeniz lazım.. yine de çok yardımcı oluyorlar, fikirlerini söylüyor, öneride bulunuyorlar..
Yemek yine çok sakin, etrafta yemek yiyen 10-15 kadar çift var. Herkes sohbet ediyor, şarap içiyor.. Garsonların pantolonları kısa paça, önlerinde kısa bir önlük var.. bir örnek parmak arası terlik giyiyorlar, tertemizler..
Akşam yemeğinden sonra herkes evine çekiliyor.. Biz tahta kapıyı açar açmaz zifiri karanlığın içine giriyoruz.. Bahçedeki bir ağacın altında ve oturma alanında loş ışıklar var ama bu karşıdaki ağaçlık alanı ve onun arkasındaki karanlık denizi aydınlatmıyor.. tam bir kara boşluk..
Karşıdakı adalarda bir tek ışık yanmaz mı.. biz denizlerimizde bir boşluğa bakmayız, hep karşıda bir-iki ışık olur!... hayır burada yok.. sonsuz bir karanlık... ben hemen içeri giriyorum.. Allah'tan perdeler kapalı, dışarısı görünmüyor..
Arka taraftaki banyoya geçerken taşların üzerindeki mumlar hala yanıyor.. bu alanda koridorun sağı solu cam yerine sadece sinek telleriyle kaplı, dışarı çıkıyor hissi yaşıyor, dışardaki tüm sesleri duyuyorsunuz.. bu alanda ara bahçeler var.. yer yer uzun uzun bitkiler dikmişler.. gece bu bitkilerin kalın yaprakları birbirine sürtüp hışırdıyor.. odadan duyulmuyor ama koridora çıkınca bu ses başka yerden geliyor sanıyorsunuz ;))
Bahçede çoğu alan dökülen yapraklarla kaplı, tamamen doğal bırakılmış.. Bahçeye girer ve yürürken akşamları tek tük kücük kertenkelelerin hışırtıları duyuluyor.. ;)) bazen de onları kaçarken görebiliyorsunuz..
Gece dışarda oturmaya kalktığımızda küçük sinekler pek rahat vermiyor. Bayağı ısırıyorlar.. sinek kovucu bir yakı koymuşlar bir kiremit balkabağı içinde duruyor ama biz hiç yakmadık, gece bahçede hiç oturmadık..
Sabah evin keyfini çıkarmak için dışardaki oturma alanında yer minderinde sabah kahvaltımızı yapalım keyif olsun deyip oda servisine sipariş verdik. Kapıdaki taşın gözlerini açtık..
Biraz sonra oda servisi geldi.. elinde koca bir kapaklı sepet.. önce bizi selamladı, günaydın dedi... sonra bize hic sormadan oturma alanındaki yer minderinin üzerine çömeldi, uzun sehpaya sepetinden çıkardığı peçeteleri, tabakları, çatal kaşığı yerleştirdi, siparişlerimizi yerleştirdi.. masayı hazırladı.. öylece bakakaldım..
O zaman bir işin yapılmasının değil, yapılış şeklinin insanı daha çok mutlu ettiğini anladım..
Akşamüstü güneş etkisini kaybettikten sonra kapımızın önünde duran bize ait bisikletlere atlayıp adayı keşfe çıktık. Uzunca bır süre çıkış yolunu bulamayıp tesisin içinde dolandık.. sonra yolu bulduk..
Dar bir yol.. önce beton bir yol iken daha sonra ağaçlarn arasında toprak bir yola dönüştü.. toprak yolda da ağaç kökleri, taşlar.. tam bir surviver..
Ağaçlar sıklaştı, yemyeşil kocaman ağaçların gölgesinde daracık bir yolda uzunca bir süre gittik. Arada bir motosikletle giden gelenlere rastladık. Nereye varacağımızı bilmeden ilerledik. Planımız diğer taraftaki plaja varmaktı..
Aslında harika bir doğası var ama balıkçı köylüleri çok dağınık.. her yerde çöpler, eşyalar.. dağınık... karmakarışık... Kumsalı ve arkadaki yemyeşil tepeleriyle turistik olacak bu alan hiç te iç açıcı değil.. güneş batıyor.. harika bir manzara var.. plajın ilersinde güneş semsiyeleri görünüyor.. gündüzleri buraya gezi motorlarını getiriyorlarmıs..
Biz geri dönerken bir balıkçı yolun kenarında yıkanıyor... yüzünü sabunlamıs ama uzaktan boyamış zannetmiştim ;)) bembeyaz.. yolun kenarındaki tulumbadan su çekiyor.. Selamlaşıyoruz.. o kendi dilinden selam veriyor, biz Merhabaaa diyoruz.. O' nun haline gülüyoruz.. bazı evlerin önlerinde yer yaygılarında oturuyorlar, her şey dağınık, evlerin etrafı eşya dolu..
O zaman küçük bir adada küçük bir rüya yaşadığımızı anlıyoruz..
Tüm kaldığımız 4 gün boyunca ritüeller devam ediyor.. El üstünde tutuluyoruz..
Kanoyla denize açıldığımızda görevli çocukla birlikte Hamit'e Kaptan Cook adını takıyoruz ;)) gidene kadar öyle kalıyor..
Aksam üstü resimler çekiyoruz, dolaşıyoruz.. hep teşekkür ediyoruz..
Gideceğimiz günden bir gün önce odamıza mektup gelmiş. Yarın sizi 12:00' de odanızdan alacağız. 12:15 resepsiyon işlemleri, 12:30 iskeleden motora biniş, 13:00' de taksiyle hava alanına gidiş... hepsini ayarlamışlar.. biz hiç düşünmüyoruz ;))
Ertesi gün sabah denizin keyfini çıkarıp, güneşlenip hazırlanıyoruz.. Saat 12:00 de almaya geliyorlar.. işlemleri tamamlayıp iskeleye gidiyoruz. Bu sefer koca çana tokmakla sadece bir kere veda vuruşu yaptırıyorlar. Adaya gittiğimizi duyuruyoruz.. çantalarımızı görevli kızlar motora kadar taşıyorlar.
Biz motora binince ellerini birleştirip eğilip selamlıyor, sonra el sallıyorlar, biz de onlara teşekkür edip el sallıyoruz.. .. Motorda yine sadece biz varız.. motor çalışıyor ve arkasında köpükler bırakarak hızla uzaklaşıyor.
Hayatımda ilk defa bir tatil dönüşünde motorda gözlerimden yaşlar süzülüyor.. kendimi daha çok ağlamamak için zor tutuyorum.. Hamit le birbirimize sarılıyoruz..
Karşı kıyıya vardığımızda yine görevli gençler çantalarımızı sırtlarına takıp bizi taksiye kadar götürüyorlar. Taksimiz hazır bekliyor.. Oda numaranız 42 miy di? evet.. tamam sizin taksiniz efendim.. taksiye oda numarası bildirmişler.. kapılar açılıyor.. bizi yerleştiriyorlar.. yine selamlıyorlar, teşekkür ediyoruz, el sallıyoruz ;))
Soför nereye? diye sormadan nereye gideceğini bilerek ilerliyor..
Naka Island ... unutulmaz bir deneyim... naturel bir tesis, doğal bitki örtüsü, taşlar, ağaçlar, ipler, bisikletler, havuzlar, yemekler, mumlar, tütsüler, ipli kapı çanı, uyuyan ve açık gözlü taş, sepetli oda servisi, hız motorları, kertenkeleler..sonsuz karanlık, balıkçı koyu, salıncak, hamak, kano, plajda soğuk şişede sular, fotoğraflar..
Karşılama, uğurlama.. hizmet.. selamlama.. aksam ritüelleri.. mumlar..kokular..
Yazıyı bitirecek bir cümle bulamıyorum.. sadece içimden teşekkür etmek geliyor.. tüm bu yaşadıklarım için.. hem de binlerce kere..
