Yıllar boyunca işimizle ilgili olarak birçok davet verdik, misafirlerimizi en güzel şekilde ağırlamak için planlar yaptık, toplantılar düzenledik..
Peki ya kendi hayatımızda ? en yakınlarımıza?
Yemekleri pişirdik. Masayı süslemek ve daha sonra annelerimize hediye etmek üzere süs çiçekleri aldık. Gayet özenli bir sofra hazırlayıp gelen yiyecekleri de ortaya yerleştirdik.. Anneler neler neler yapmışlardı.. Zeytinyağlı yemekler, börekler, kurabiyeler.. Annelerimiz hem yediler hem de tariflerini birbirlerine verdiler..
Peki ya kendi hayatımızda ? en yakınlarımıza?
Birlikte düşündük neden işimiz söz konusu olduğunda daha organizeyiz? Daha büyük düşünebiliyor, kafa yoruyor, her ayrıntıyı planlıyoruz. Peki bunu kendi ailemiz için de yapamaz mıyız?
Bundan 4-5 yıl önce sanırım 2008 yılında Oya ve Hatice ile birlikte
Anneler Günü için aynı işimizdeki gibi bir plan oluşturduk..
Anneler Günü için aynı işimizdeki gibi bir plan oluşturduk..
Bu sefer davetlilerimiz Annelerimiz olacaktı.
Önceden her annenin en güzel yaptığı bir çeşit yiyeceği pişirmelerini istedik..
Biz birbirimizle çok yakın arkadaştık ama annelerimiz birbirini tanımıyordu. Onları tanıştırdık.. Etraflarında pervane olduk. Şimdiye kadar yine Annelerimizden öğrendiğimiz en güzel şekilde onları ağırladık.. Onlar da bizi gözlemlediler :)) Sohbetlerine katıldık, dertlerini dinledik, birlikte güldük..
Sonra onları daha sık bir araya getirdik :))
Büyük bir aile kurmanın bizim elimizde olduğunu, bir araya geldikçe daha çok paylaştığımızı,
paylaştıkça da birbirimizi daha çok sevdiğimizi gördük.
Annelerimiz her şeye değer..
Tüm annelerimizin "Anneler Günü" kutlu olsun.
Arda Hanim beni nasil duygulandirdiniz...Imla hatası yaparsam gozlerimde ki yaştandir....
YanıtlaSilBiz gercekten birbirini hicbir cikar beklemeden seven kocaman bir aileyiz......
Annelerimizle birlikte nice yillara..
Sevgiler
Oya
hatıralarımız sayende bir bir canlanıyor...ama bunlar hatıra olarak kalmasın tekrarlayalım....sizi seviyorum....
YanıtlaSil