Ana içeriğe atla

Kelebeğin Rüyası'nı Gördüm..

Kelebeğin Rüyası'nı çok merakla ve ilgiyle izledim. Genç iki şairin aşklarını anlatan bu filmde her iki oyuncu da muhteşem bir performans sergiliyorlar. Hatta Kıvanç Tatlıtuğ'un oyunculuğuna hayran oldum diyebilirim. Bana duygularını kesinlikle geçirdiler.. Filmin görüntülerini ve çekimi çok beğendim. 


Konu da bir dönem filmi olduğundan aslında çok ilginç.Filmle ilgili okuduğum yorumlardan bazılarında "hiç bu kadar zaman kaybetmemiştim" diyenler de vardı. Sinemadan çıkanların ifadelerine baktığımda çoğu kişi mutsuzdu.. "Neydi bu seyrettiğimiz?" ifadesi vardı.  

Oysa Annem Celal ile Ceren filmine gitmiş ve hiç beğenmediği ve hiç gülmediği halde, çıkışta yeni girenlere ayıp olmasın diye tatlı bir gülümsemeyle salondan çıktığını söylemişti :))  

Kelebeğin Rüyası'nı seyrettikten sonra ailecek üzerinde 2 gün tartıştık.  
Film bizi araştırmaya ve anlamaya yöneltti. 

Aynı zamanda bir dönem filmini ve sanatçının bu döneme bakışıyla ilgili çok şeyi de sorguladık.. 
Bir döneme farklı gözlükle bakarsak farklı şeyler görebiliriz.. 
Tamam böyle olmuş ama dönemde sadece bu mu var? diye sormak mümkün..

Yılmaz Erdoğan filmde çok şey anlatmak istemiş, ancak bu anlatılanların bazıları  iç içe geçmediği için havada kalan yerler olmuş. Zonguldak'ta 1940'lı yıllarda yaşanan "Mükellefiyet" dönemini hiç duymamıştım.  Ancak dönemin o birkaç sahneyle anlatılamayacak kadar ayrıntılı başka gerçekleri olduğunu da öğrendik.  

Puzzle'ın küçük bir parçasını yerine koyarken ait olduğu büyük resmi  mutlaka görmek gerekir. 
Bu nedenle sadece Zonguldak'ta değil  Dünyada ve Türkiye'deki büyük resim eksik kaldı. 
Sadece bir-iki cümleyle bunu anlatmak yeterli olmadı...

Yılmaz Erdoğan'ın filmde neredeyse hiç göstermediği o dönemin fakirliği..Sadece 2 gencin hasta olduğunu görüyoruz ama aileler bunu yansıtmıyor.  İki gencin ailesi de aynı bizler gibi, dönemle ve yöreyle  alakası yok..  Hadi diyelim aileler üzerinden bir gerçeklik yok, o zaman mutlaka halkın da yaşamı verilmeliydi.

Döneme ait okul, gemi  ve Başkan'ın ailesinin görüntüleri gayet Avrupai.. Diğer yanda ne yaşanıyor?

İşçilerin, hükümlülerin toplu şekilde sevk edildiği  ve ocaklarda bit arama sahneleri Hitler dönemini anlatan filmlerdeki görüntülere benzetilmiş..

Maden ocaklarıyla  film hiç iç içe geçmedi. Başlangıçtaki sahneler sadece güzel bir görüntü olarak kaldı.. O döneme ilişkin bir duygu yaratmadı.  İşçi olarak getirilenler kimlerdi?  o dönemde alınan kararlar neydi? niye bunlar yaşandı? Dönemi daha iyi ve objektif anlamamızı sağlayabilirdi..

Şiir filmde tam tadında kullanılmış. Ancak Yılmaz Erdoğan'ın Behçet Necatigil olduğu anlaşılmadı. Sevgilerde şiiriyle kalbimde taht kurmuş bu şairi filmde göremedim.. Bakın kitabını imzalarken sayfaya ne yazmış?

"Eski kitaplarımız yeni duygular verir.
Behçet Necatigil, 1968"




Hikayeyi  okumak gerekiyor. Seyirden sonra bana araştırma yaptıran filmleri çok severim.  Kelebeğin Rüyası'da öyle oldu. Aynı zamanda bir dönemi araştırmamı ve anlamamı da sağladı..

Belçim Bilgin'in oyunculuğu yetmemiş. Maalesef lise öğrencisi de olamamış. Aynı durumu " Merhamet " dizisindeki Özgü Namal'ın lise yıllarındaki görüntüsünde de hissettik..  Ben bu gençleştirme ya da yaşlılaştırma işinin oyuncu yanında makyajla da çok ilgili olduğunu düşünüyorum.

Oyuncu oynadığı karakterden genç ya da yaşlı olabilir. Yabancılar bu işi müthiş yapıyorlar. Oscar ödülünü "En İyi Erkek Oyuncu" dalında  Lincoln  filmindeki rolüyle alan  Daniel Day Lewis nasıl da yaşlandırılmış..


Bir de Benjamin Button vardı. O'nun her yaşını hayranlıkla seyrettik.. 



Dönem filmlerinin artması en büyük dileğimiz.
Filmleri seyrettikçe tarihimizi ve bilmediğimiz bazı olayları da öğrenme, araştırma fırsatını buluyoruz. 

Bu nedenle başkaları beğenmese de hep bu filmlere gitmişimdir. 

 Film bazı durumlarda her şeyi söylemeyebilir, farklı söyleyebilir.. bizi düşündürmesi, duygularımızı harekete geçirmesi, araştırma heyecanı yaratması, üzerinde konuşulması bile bir filmi güzel yapan özellikler olmalı.. Sinemayı bu yüzden çok seviyorum..

Henüz yazımın arasında  Maden Ocak'ları  bağlantısını okumadıysanız, tavsiye ederim..
Şimdi tıklayabilirsiniz..


Yorumlar

  1. öyle güzel anlatmışsınız ki hemen gidesim geldi ama çocuklarımı 2 saatliğine bırakmam lazım:)

    YanıtlaSil
  2. Hale'cim bir yolunu bulursun mutlaka. Kimseyi bulamazsan Hülya'ya ver :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

En Popüler Yazılar

Miami de Hayat..

Henuz Miami deyiz. Gemiden indikten sonra otelimize yerlesiyoruz. Bu sefer Miami nin Beach denilen caddelerinde otobusle bir tur atiyoruz. Miami beach en luks otellerin bulundugu ince uzun bir ada parcasi, turistik bolge. Fakat bu bolgede dolasirken denizi goremiyorsunuz. BIr tarafta oteller denizi tamamen kapatmislar, diger tarafinda da mahalleler. Aslida dogasinda arada nehirler, ve goller olan bu bolgede dogal guzellikleri farkedemiyorsunuz, cunku sehirin icinde kaybolmus. .  Sahil seridinde uzun ve genis bir kumsali var ancak ogleden sonra uzun otellerin golgesinde kaliyor.  Kumsalin hemen yanibasinda sahili zapteden bu oteller hic sevimli gorunmuyor. Mimari yapisi ve buyuklukleri bIr sehir goruntusu veriyor.  Okyanus oldugu icin dalgali. Tatil yapilacak bir yer mi?  bu kadar unlu buraya neden geliyor bilemedim.. Hele buralara gelmeden once bizim de unlulerin buralarda oldugunu okuyunca tekrar dusundum.. Neden kendi ulkemizi bu kadar ...

"Yeni bir iş" sanıyordum.. Bulduğum "Yeni Hayatımdı".. Eczacıbaşı-Avon..

Ofiste günler birbirine benziyor, her ay her işlem aynı sırayla defalarca tekrarlanarak yapılıyordu.. Her ay yazar kasa fişleri geliyor, sisteme giriliyor,  KDV beyannameleri hazırlanıyor,  SSK primleri hesaplanıyor, işe giriş-çıkışlar yapılıyor , vb...vb... Her ay birbirini tekrarlayan bu işler daha sona 3 aylık tekrarlanan işler, sonra yıllık tekrarlanan işler olarak sürekli dönüyordu..  İşe kattığım hiç bir farklılık yoktu.. bu rutin benim işim olamazdı.. Bütün bu işler sabır işiydi.. büyük dikkat gerektiriyor, hata kabul etmiyordu..  En küçük hatada müşteriler ya da Devlet kapıya dayanıyordu.. Yaptığım her işi sahiplenmem nedeniyle devamsızlık yapmıyordum ama galiba ben Hamit gibi Mali Müşavir olmak istemiyordum.. Benim Devlet'le işim olmazdı.. !! Eczacıbaşı'nda İnsan Kaynakları'nda çalışan  bir arkadaşımız  bir gün bizim ofise uğramıştı, sohbet ediyorduk..  Ben tüm bu fikirlerimden bahsettim, gelecekte ne yapacağımı tam kestiremiyordu...

Amerika'da Gundelik Hayat

Avrupa'nin neresine gidersek gidelim bir mutfak yabancılığı çekiliyor.  Çoğu kez damak tadımız tutmuyor!  ne yiyeceğimizi bilemiyor, hep bilindik fast food dükkanlarını arıyorduk. Yeme icme konusu buralarda çok güzel..  Miami de bir tavukçuda yedik, sosları harika, çünkü Meksika lokantası.  Dallas BBQ leri, İtalyan Pizzaları, Uzakdoğu mutfakları, makarnalar, hamburgerler, patates kızartmaları, salatalar.. Bunların  her biri  nasıl bir yerde yerseniz yiyin hep aynı fiyat.  Oturduğunuz mekana gore değişmiyor. Hesap geldiğinde bahşiş öyle hesap pusulasının arasına sıkıştırılan bir şey değil. Açıkça hesap pusulasına yazıp kartınızdan çektiriyorsunuz.  Garsonlar yemeğiniz bitene kadar en az 2-3 kez gelip "her şey yolunda mı " diye soruyorlar. Çok ilgililer, gerçekten hak ediyorlar. Aşağıdaki hesap dökümünde görüleceği gibi bahşiş miktarını siz belirliyorsunuz. %15 Normal, %18 Great,  %20'ye  WOW  diyorlar :) Kola s...

Patronum Gülay Başaran..

Patron deyince aklımıza hemen iş yerinin sahibi gelir..  Gülay Başaran  bir şirket sahibi değildir ama kesinlikle patrondur..  Zaten ünvanlar öyle değil midir?  her ünvanın içini çalışan kendi doldurur, değerini kendi belirler.. Tam da bu yüzden Gülay Hn. a  PATRON  demeyi seçiyorum.. Avon'daki işime başladıktan yaklaşık 2 yıl sonra birlikte çalışmaya başladık ve tam 13 yıl  O'nun direkt bağlı ekibindeydim.. Tüm bu  yıllar boyunca temposuna ayak uydurmaya çalıştım. Tempo demekle neyi anlatmak istedim ? Patronum Gülay Başaran sabahları beş civarı kalkar, hazırlanır, yola çıkar, şirketin kapısını mesaiden bir saat önce   6,5 - 7  gibi açar.. Günlük değil haftalık değil yıllık planla çalışır. Ajandası herkese açıktır. Masanızda bilgisayarınızdan O'nun ajandasına girip baktığınızda içinizi bir umutsuzluk kaplar.. Görüşülecek boş 5 dakika yoktur.. Tek çare ya sabah 7'de ofise gelip kimseler kapmadan görüşmek ya da öğle yemeğini ...

Dünya Seyahati Planı

2014 yılına büyük bir planla başlıyoruz.   Bir yıldır bu plan içindeyiz. “DÜNYA SEYAHATİ” Geçen yıldan bu yana düşündüğümüz ama çalışırken zaman ayıramamak yüzünden gerçekleştiremediğimiz hayalimiz. Böyle bir seyahat bir haftada yapılamayacağına göre çalışan birinin böyle bir hayal kurması pek de mümkün olmuyor. Şimdi araştırdıkça bir çok gencin meslek hayatlarına ara verip “şimdi değilse ne zaman?” diyerek Dünya seyahatine çıktığını 7-8 ay çok az bir bütçeyle Dünyayı dolaştığını görüyorum. Ancak bunu gerçekleştirebilen çok az genç var. Bu tamamen istemekle ilgili sanırım. Yeterli isteği olanlar hiç bir engel tanımıyorlar. Tam bir yıl önce 2013 Yılının başında bu hayali kurmaya ve canlandırmaya başladık. Öncelikle bu fikri Çeşme Sheraton aklımıza koydu. Nasıl mı?  Geçen yıl bir promosyon yaptı. Çeşme Sheraton’da 30 gün Junior Suite konaklayan misafirlerine  bir Dünya Seyahati   hediye ettiğini duyurdu.   İşleri bir kenara koyunca...

Eczacıbaşı'nda Yeni Hayat

Fabrikaya geldiğimde çok şaşırmıştım. Bahçe içinde kocaman modern bir bina.. girişte solda kocaman bir yemekhane, ortada resepsiyon.. Üst katta her yer halı döşeli, açık kocaman bir alan,  hiç duvar yok, masalar aralardaki dolaplarla bölünmüş. O zamanlar kocaman bu katta sanırım 5 kişi çalışıyorduk. Sonraki yıllarda departmanlar kurulunca 5 kişi çalıştığımız alan yaklaşık 50 kişinin çalıştığı bir kat haline dönüştü.. Fabrikada serum üretiliyordu. Üretim yeni yeni başlıyordu. Fabrika binası kocamandı, üretimin yanında kocaman bir depo, bakım-onarım bölümü, kimya laboratuvarı, mikrobiyoloji laboratuvarları,  test hayvanları (tavşan ve fareler),   kocaman bir konferans salonu, personel için alışveriş yapabilsinler diye küçük bir market.. Çalışanlar işçiler, laborantlar, kimyagerler, mühendisler.. Fabrikada sadece üretim yapılıyordu, ilk  zamanlar diğer departmanlar yoktu. Yönetim kadrosu Eczacıbaşı İlaç'tan gelmişti ama alt kadrolar tamamen yeni kurulmuştu....

Samatya'da Unutulmayan Filmler

Samatya  bizim genellikle iş yemekleri yediğimiz güzel bir mekandır. Misafirlerimizi ağırlamak için bu eski yerleşim yerini çok severim.  Bir çok filme ev sahipliği yapmış bir mekandır. " İkinci Bahar ” dizisi;   Samatya’da  yaşayan insanları, komşulukları, dar gelirli yaşamları, küçük sıkıntıları, büyük hayalleri ve sıcak insan dokusuyla biçimlenen mahalle kültürünü anlatır. Develi'nin tam karşısında Ali Haydar Usta'nın yeri var.  Bu mekan   "İkinci Bahar"  filminin çekildiği mekan..  Bu dükkanın duvarlarında film sırasında çekilen fotoğraflar var. Ocakbaşı ve yemeklerin hazırlandığı mutfak, Şener Şen ve Türken Şoray'ın yemek pişirdikleri tezgahlar aynen orada.. İçeri girdiğimde kendimi bir filmin içinde hissederim. Su andaki sahibi de aynı Ali Haydar'a benziyor. Kim kime benziyor? Şener Şen filmde size mi benzetildi?  Bu sorumuzu  Ali Haydar Usta hep gülümseyerek  "onu da size bırakıyorum, siz yorumlayın"  diyerek ortada bı...

İsviçre'nin Neyi Farklı?

İsviçre geçen hafta bir referandum yaşadı.  Halk kullandığı oylarla yeni asgari ücreti reddetti. Nasıl oluyor da halkın meclisten öte bir yetkisi oluyor?  Referandum yapıyorlar. 2011 Yılında İsviçre'ye gittim.. Dünyanın en zengin ülkelerinden biri. Ülke topraklarında hiç savaş olmamış.  Dünyanın Bankası durumunda. Herkesin parası orada..  Şimdiye kadar hiç bir savaşta buralara kıyamamışlar :))  Hitler bile buraya gelince durmuş.. İsviçre muhteşem bir doğaya sahip. Yıllardır bunu yeşertmiş, korumuş.. Heidi'nin memleketi.. Teyzesi tarafından Alp'lerdeki  çocukları sevmeyen aksi dedesinin yanına yerleştirilen ve Peter'le arkadaş olan Heidi.. Yaşadığı yerlere, dağlara, yeşilliklere, mutluluğuna o zamandan hayranız.. İsviçre'ye Alp Dağları'na giderken tek tanıdığımız oydu. Dağ bayır dolaşırken izini göremesek te, yaşadığı yerler muhteşem doğasıyla  hayal bile edemeyeceğimiz güzellikteydi. Alp Dağlarının eteklerinde kurulu bir yerleşi...

Bodrum'da Yaşamak İstiyorsanız Elinizi Çabuk Tutun..

Bodrum Çevre Platformu  afişlerinde  "SİT Alanlarının imara açılmasına izin vermeyeceğiz"  demişti. Zaten her yanında inşaatlar devam eden Bodrum'un daha neresine ne yapacaklar acaba diyerek merakla toplantıya katıldım. Uzakta olanlar için buralarda neler oluyor gördüklerimi anlatayım da sizin de buralara gelme niyetiniz varsa buna göre plan yapın. Bodrum'un adını bildiğiniz her koyunda yeni projeler ve inşaatlar hızla devam ediyor. Hem de tipik Bodrum mimarisine hiç uymayan, tipiyle diğerlerine fark yaratarak fiyatta da farklı olan projeler ürüyor. Böylelikle Bodrumda    yeni bir projeden  ev almak falan hayallerinizi süsleyebilir.  Hayal olarak kalacaktır. Hemen bir örnek ;  Yeni yapılmakta olan orman içinde bir proje, denize yakın değil, orman içinde bu yüzden her villanın yüzme havuzu var.  Bu koca koca duvarları olan evler şehir evi değil mi? Biz boş yere mi kaçtık İstanbul'dan?? İnanın ağaçlar bile ön planda d...

Bir Zamanlar Adana'da Bir Hikaye Yaşandı, Kahramanları Siz, Biz, Onlar..

Ekibim artarak büyüyordu. Öyle ki değişen sistemlerle Bölge Yöneticisi sayısı hemen hemen her ay değişiyor, ekibime başkaları katılıyordu. Eskiden mülakatla seçtiğimiz yöneticilere, işini başarıyla yürüten, sahadan yetişmiş, belli başarılar elde etmiş yeni kişiler ekleniyordu. Her ay başka bir sayıya ulaşıyorduk. Kontrol edilemez şekilde büyüyorduk. Bir gezi sırasında / Antalya'ya Yıllık Toplantıya gidiyoruz.  İstanbul Ekibim Kibele Şöyle bir  saydım.. Tam 17 kişi..  belki eksik bile vardır.  O günler zorlanmaya başladığım ilk günlerdi. Her zaman yaptıklarımı yaptığım sürelerde gerçekleştirmem mümkün değildi. Zaman yetmiyor, ne yapsam da istediğim kalitede herkese yetişemiyordum.  Daha önce başka bir kesitini anlatmıştım..  (okumak için  buraya  tıklayın. ) O dönemler artık dönüm noktası oldu ve iş yapış şekillerimiz, yönetim araçlarımız değişmeye başladı. Büyüyen ekipleri yönetmek için başka şeyler yapmalıydık. ...